17 Tem 2012

Can Yücel / Hayatta Ben En Çok Babamı Sevdim



hayatta ben en çok babamı sevdim.
karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk
çarpık bacaklarıyla  ha düştü, ha düşecek...
nasıl koşarsa ardından bir devin,
o çapkın babamı ben öyle sevdim.

******
bilmezdi ki oturduğumuz semti,
geldi mi de gidici hep, hep acele işi!..
çağın en güzel gözlü maarif müfettişi,
atlastan bakardım nereye gitti,
öyle öyle ezber ettim gurbeti.

******
sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40'ı geçerse ateş, çağrırlar istanbul'a.
bir helalleşmak ister elbet, değil mi oğluyla!
tifoyken başardım bu aşk oyununu,
ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.

******
en son teştifine çıkana değin
koştururken ardından o uçmaktaki devin.
daha başka tür aşklar; geniş sevdalar için...
açıldı nefesim, fikrim, canevim.
hayatta ben en çok babamı sevdim.
Share:

Hiç yorum yok:

© Geri Pas Yok! All rights reserved | Theme Designed by Seo Blogger Templates